Luidruchtige naast ook rustige vogelvrienden van ver gekomen
gevlucht of gehaald.
zij sierden hier kooi of boom, vermengden zich of bleven noodgedwongen bij elkaar.
Waren zeer actief , maar mochten dat eigenlijk weer niet van de eigenheimers. Voelden zich toch elders meer thuis, verstonden alleen elkaar, stonden elkaar soms naar het leven..
Thuis geen voedsel meer vonden, de vlucht namen en hun fraaie gebruiken of gewoonten
toonden uit eigen gebied, maar er geen volle vrijheid genoten, ontwikkelden zich hier tegen de verdrukking in ook tot betere buitenbeestjes, boven-toners, exoten. Overschreeuwden
soms of doken juist onder, gingen in de aanval of verloren hun bestaan, vergingen hopeloos.
Vele geven nu op kleurrijke wijze een nieuwe impuls aan hun wat saaie omgeving, maar veroorzaken ook wel angst van gevogelte van hier die er langer wonen, om hun plaats in boom of terrein te verliezen: terecht of onterecht, lokten daarmee wel weer stammenstrijd en ongelijkheid aan. Zingen en vliegen blijkt het enige middel tot het gemeenschappelijk doel.
Jan Schilders
April 2019